Kazania

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Kazanie z dnia 15.08.2014 r. – Pastor Krzysztof Michaluk

Kazanie z dn. 15 sierpnia 2014 r. – głoszący Pastor Krzysztof Michaluk

Drugi list św. Piotra:

Rozdział 1, werset 3-4.

Druga Księga Mojżeszowa:

Rozdział 2, wersety 1-10.

Król był zaniepokojony tym, że niewolników staje się coraz więcej, z tego powodu wydał dekret, że należy zabijać wszystkich chłopców, którzy się urodzili. Urodziło się dziecko, rodzice wiedzieli, co zostało powiedziane i jaki jest królewski dekret, ale wiedzieli, że to dziecko jest szczególne. Przez 3 miesiące ukrywali dziecko, jednak po tym czasie nie mogli dłużej ryzykować. Matka sporządziła kosz z trzciny, włożyła tam dziecko i puściła koszyk na Nil. Córka faraona znalazła to dziecko, ulitowała się nad dzieckiem hebrajskim. Bóg dał jej przychylność do tego dziecka. Szatan chciał zabić to dziecko, jednak Bóg na to nie pozwolił.

Mojżesz był wychowywany i karmiony przez swoją własną matkę, dopiero później trafił na dwór faraona. Otrzymał tam najlepsze wykształcenie, nauczył się wszystkiego.

Bóg ma wspaniałe słowa dla nas. Powiedział, że mamy w Nim pełnię, zwycięstwo. Szatan nie chce aby ktoś z nas miał pragnienie poznania Pana. Będzie przynosił złe okoliczności, ale mamy trwać w Bogu. Szatan będzie chciał nam ukraść wszystko, bo on jest złodziejem i jest w nim sama nieprawość. Nasz Bóg jest większy niż szatan i On nie chce abyśmy przyjmowali jakiekolwiek diabelskie propozycje, chce abyśmy trwali w Nim i odnosili zwycięstwo.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Kazanie z dnia 10.08.2014 r. – Pastor Piotr Bronowicki

Kazanie z dn. 10 sierpnia 2014 r. – głoszący Pastor Piotr Bronowicki

Pierwszy list św. Pawła do Koryntian:

Rozdział 15, wersety 57-58,

Rozdział 16, wersety 1-24.

Według Słowa Bożego mamy stać się ludźmi stałymi i niewzruszonymi. Człowiek stały to taki, który zawsze postępuje tak samo. Musimy sobie przypominać wersety, które są zapisane w Słowie Bożym. Jezus mówi, że jeśli będziemy trwali w Jezusie i do tego Jego słowa będą trwały w nas, to o cokolwiek byśmy poprosili, stanie się nam. Jeśli błogosławieństwo za nami nie podąża to oznacza brak spełnienia warunków, które postawił Bóg. Jak mamy jakieś błogosławieństwo to szatan za wszelką cenę chce nam je ukraść. A Słowo Boże mówi, że mamy być niewzruszeni.

Abraham był człowiekiem, któremu Bóg obiecał, że będzie ojcem wielu narodów, a on nie miał ani jednego dziecka. Miał około 100 lat kiedy urodził mu się syn, przeżył całe życie i nie utracił nadziei. Musimy zobaczyć, czy w naszych sprawach ufamy Bogu, tak jak ufał Abraham. Syn Abrahama został wyznaczony do złożenia na ofiarę. Abraham wiedział, że skoro Bóg dał mu dziecko w wieku stu lat, to Bóg też jest w stanie tego syna wskrzesić z martwych. Nie wolno nam nigdy utracić nadziei i ufności, co Bóg powiedział to się stanie, chyba, że nie będziemy w to wierzyć. Do każdej obietnicy musi być dodana nasza wiara. Wtedy stajemy się ludźmi stałymi i niewzruszonymi.

Szatan robi wszystko aby nas zatrzymać, rzuca kłody pod nogi, we wszystkich błogosławieństwach chce stać się złodziejem. Ukradł władzę nad ziemią, chce żebyśmy nie widzieli Bożego błogosławieństwa, nie wierzyli w niebo i piekło. Zaślepia jak tylko może, ale my powinniśmy posłuchać Bożej rady i nigdy nie utracić naszej stałości i niewzruszoności.

Słowo Boże mówi o tym, abyśmy byli pełni zapału w pracy dla Pana. Mamy być ludźmi, którzy się wyzbyli takiego grzechu, jakim jest lenistwo. Słowo Boże mówi, że mamy mieć zakodowane w naszym duchu, abyśmy byli zawsze pełni zapału w pracy dla Pana. Żeby pewne rzeczy działy się w naszym życiu potrzebna jest do tego konkretna praca i wysiłek – modlitwa, post, walka, czytanie Słowa Bożego.

 

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Kazanie z dnia 03.08.2014 r. – Pastor Piotr Bronowicki

Kazanie z dn. 3 sierpnia 2014 r. – głoszący Pastor Piotr Bronowicki

List św. Pawła do Kolosan:

Rozdział 3, wersety 1-17.

Jeśliście wzbudzeni z Chrystusem, tego co w górze szukajcie, gdzie siedzi Chrystus po prawicy Bożej. Jezus siedzi po prawicy Bożej i ze względu na to coś musi się odbywać w naszym życiu. To, że Syn Boży siedział po prawicy Boga, działo się od zawsze, a to, że Jezus Chrystus siedzi po prawicy Bożej jest czymś nowym. Chrystus jest człowiekiem, Syn Boży jest Synem Bożym, który nie został stworzony. Bóg Ojciec, Syn Boży i Duch Święty nie mają początku, natomiast Jezus Chrystus chodził wśród uczniów, jest człowiekiem i teraz siedzi po prawicy Boga Ojca. Reprezentant ziemi siedzi po prawicy Boga Ojca. Bóg Ojciec rządzi wszystkim, a po Jego prawicy siedzi ziemski człowiek, reprezentant ziemi, Syn Boży Jezus Chrystus. Jeśli Jezus siedzi po prawej stronie Boga Ojca, to oznacza, że Chrystus bierze nas tam i my tam razem z Nim będziemy. Musimy sobą coś reprezentować, być ludźmi, którzy są godni zasiąść po prawicy Bożej. Słowo Boże mówi, że dzięki łasce jesteśmy zbawieni i dzięki łasce wchodzimy do Królestwa Bożego, ale Bóg chce abyśmy robili dobre uczynki. Mamy chodzić w dobrych uczynkach i zachowywać się w odpowiedni sposób.

Jesteśmy przygotowywani do odpowiedniego Bożego zadania. Bóg chce nas mieć w swoim królestwie, a jeśli tego chcemy i w Jego imieniu mamy rządzić, to tu na ziemi musimy się przygotować. Jeśli nie zostaniemy odpowiednio ukształtowani to może się okazać, że nie nadajemy się do nieba. Słowo Boże mówi otwarcie, że ci, którzy przejdą na ziemi odpowiednie przeszkolenie, nawet zostaną zaatakowani przez diabła i zachowają się właściwie, w niebie zostaną postawieni w odpowiednim miejscu.

Słowo Boże mówi Umartwiajcie tedy to, co w waszych członkach jest ziemskiego. Dalej jest wymienione: wszeteczeństwo, nieczystość, namiętność, złą pożądliwość i chciwość, która jest bałwochwalstwem. Tu jest wymienione wszystko, z czego początek biorą złe rzeczy. Natura nasza jest grzeszna, dlatego musimy mieć moc Ducha Świętego i być napełnieni mocą z wysokości, aby poradzić sobie ze złem w naszym życiu.

Diabeł wszczął wojnę przeciwko nam i wszystkie rzeczy wokół nas przygotowuje do tego, aby nas atakowały. Szatan i jego demony walczą z nami i wszystkie pożądliwości, które nęcą, są w jego armii.

Ale teraz odrzućcie i wy to wszystko: gniew, zapalczywość, złość, bluźnierstwo i nieprzyzwoite słowa z ust waszych; oprócz tego, co mamy uśmiercać, są pewne rzeczy, które musimy wyrzucić. Z przepełnienia serca usta mówią, dlatego musimy nasze serca wyczyścić. Bóg musi nas doświadczyć i zobaczyć co jest w naszym wnętrzu.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.


Kazanie z dnia 29.07.2014 r. – Dmitrij Bereziuk

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Kazanie z dnia 27.07.2014 r. – Pastor Piotr Bronowicki

Kazanie z dnia 27 lipca 2014 r. – głoszący Pastor Piotr Bronowicki

List św. Jakuba:

Rozdział 3, wersety 13-18,

Rozdział 4, wersety 1-17.

Pastor Piotr Bronowicki w czasie kazania poruszył 6 kwestii niezwykle ważnych dla chrześcijańskiego życia.

1. Przeto poddajcie się Bogu, przeciwstawcie się diabłu, a ucieknie od was

Jest to pierwsza rzecz, jaką należy zrobić po nawróceniu – wyganianie diabła z każdej sfery życia. O czym byśmy nie pomyśleli, tam wszędzie diabeł chce maczać swoje palce. Szatan podejmuje wszelkie działania, aby powstrzymać człowieka w Bożym rozwoju. Jeśli nie nauczymy się wyrzucać mocy ciemności z naszego życia, to nie zrobimy ani kroku dalej. Jeśli chcemy się rozwijać, wzrastać dla Pana, musimy odegnać od siebie moce szatana. Jeśli chcemy coś od Boga otrzymać, to musimy wierzyć, że Bóg istnieje i nagradza tych, którzy Go miłują. Bez wiary nie można podobać się Bogu, dlatego na samym początku Bóg wlewa wiarę w nasze serca, a szatan idzie za Bogiem krok w krok aby tę wiarę zabrać. Jeśli wierzymy, że można wygonić diabła z naszego życia to stajemy się dla niego niebezpieczni. Mamy autorytet w Jezusie Chrystusie, w którym przeciwstawiamy się szatanowi. Szatan zawsze przychodzi, aby przeciwstawiać się dzieciom Bożym. Musimy się nauczyć walki przeciwko diabłu. Wyganiać go z naszego życia, rodziny, otoczenia.

2. Zbliżcie się do Boga, a zbliży się do was

Musimy zwrócić uwagę na nasze życie, przeanalizować je. Bóg zawsze podaje konkrety. Jak wy przyjdziecie do Mnie, Ja zwrócę się do was. Dwie ostatnie księgi Starego Testamentu mówią o tym, że ludzie próbują Boga oszukać. Człowiek często uważa, że Stary Testament go nie obowiązuje. A Słowo Boże jest natchnione przez Boga w całości i jest dobre dla każdego z nas.

3. Obmyjcie ręce, grzesznicy, i oczyśćcie serca

Czy chrześcijanie są bezwzględni w unikaniu zła? Chyba nie, skoro dzieją się miedzy nami różne rzeczy, które później trzeba wyznawać. Nie wolno nam oszukiwać Boga i przekręcać Bożych przykazań. Nauczmy się odróżniać dobro od zła, bo demony wykręciły proste Boże drogi. Nauczmy się być szczerymi przed Bożym obliczem i wzrastajmy na Jego chwałę.

4. Biadajcie i smućcie się, i płaczcie; śmiech wasz niech się w żałość obróci, a radość w przygnębienie

Jeśli zgrzeszymy, to nie mamy się radować, ale pokutować, mocno żałować za swój grzech, płakać, smucić się, stanąć przed Bożym obliczem, pełni żalu, że przekroczyliśmy Boże prawo. Bóg przebacza i normalizuje nasze życie. Bóg powiedział, abyśmy do Niego wołali.

5. Uniżcie się przed Panem, a wywyższy was

Słowo Boże mówi o tych, którzy pracują wśród innych, żeby się nie wywyższali, ale żeby pracowali jak słudzy, a nie jak ci, którzy używają władzy dla swoich własnych potrzeb. Jezus przyszedł jako sługa i to Jego mamy naśladować.

6. Kto więc umie dobrze czynić, a nie czyni, dopuszcza się grzechu

Musimy się nauczyć, że jeśli Słowo Boże o czymś mówi i my o tym wiemy, to nie możemy tego lekceważyć. Z drobnych elementów składa się całość naszej służby przed Bogiem. Robimy coś nie tak, ale uważamy, że to mała rzecz. I tych małych rzeczy może się nazbierać tyle, że w konsekwencji nie trafimy do nieba.

 

Po wygłoszeniu słowa, Pastor przekazał widzenia posłane od Boga dla naszego zboru.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Kazanie z dnia 20.07.2014 r. – Pastor Piotr Bronowicki

Kazanie z dnia 20 lipca 2014 r. – głoszący Pastor Piotr Bronowicki

Drugi list św. Piotra:

Rozdział 1, wersety 1-21.

Apostoł Piotr bardzo wyraźnie podkreśla słowa mówiące o tym, abyśmy dołożyli wszelkich starań. Jak nam na czymś zależy, aby ktoś coś zrobił, to przypominamy mu o tym wiele razy. Powiedziane jest w tym słowie, że „Boska jego moc obdarowała nas wszystkim, co jest potrzebne do życia i pobożności, przez poznanie tego, który nas powołał przez własną chwałę i cnotę”. W greckim tekście jest powiedziane w miejscu słowa „cnota” – „doskonałość charakteru moralnego”. Jest to bardzo charakterystyczne jeśli chodzi o Boga. Bóg jest stały i doskonały, dał nam wszystko, czego potrzebujemy do życia i pobożności.

Słowo Boże bardzo wyraźnie mówi, że musimy być dziećmi Bożymi, wybranymi przez Boga, to Bóg nas powołuje. Bogu się upodobało, aby rządzić ziemią przez człowieka. Lepiej nie mogliśmy trafić. Jesteśmy w rękach kogoś, kto decyduje o wszystkim. Bóg ma doskonały charakter moralny, a to oznacza, że nie ma u Niego żadnego cienia niesprawiedliwości. Bóg trzyma nad nami swoje ręce, abyśmy się nauczyli chodzić. Dlatego Słowo Boże mówi, abyśmy dołożyli wszelkich starań, jak to tylko możliwe, aby coś zrobić oprócz wiary, która została wlana do naszego serca przez Boga. Wartościowa wiara to jest taka, która w konkretny sposób działa i przynosi rozwiązanie.

Dostaliśmy szatę sprawiedliwości, Bóg przebaczył nasze grzechy, starajmy się rozwijać tę sprawiedliwość. Jak być bardziej sprawiedliwym? Skąd się bierze wiara? W Biblii jest napisane, że wiara przychodzi ze słuchania Słowa Bożego. Bóg pokazuje nam, co chce zrobić tu na ziemi, a my mamy podążać za Bogiem, a nie ciągnąć się gdzieś z tyłu.

Dołóżcie wszelkich starań, uzupełniajcie wiarę doskonałością charakteru moralnego. Walczmy o naszą moralność, aby nikt nie mógł nas o nic podejrzewać. Musimy włożyć wysiłek, aby zacząć naśladować Jezusa w czystości charakteru moralnego. Dziećmi Bożymi są ci, którzy dają się prowadzić Duchowi Świętemu.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Kazanie z dnia 13.07.2014 r. – Pastor Piotr Bronowicki

Kazanie z dnia 13 lipca 2014 r. – głoszący Pastor Piotr Bronowicki

List św. Pawła do Efezjan:

Rozdział 1, wersety 3-23.

Rozdział 2, wersety 1-10.

Bóg nas wybrał przed założeniem świata. Czy wtedy żyliśmy? Nie. Ale Bóg miał syna, Jezusa Chrystusa, oczekiwał, że będzie miał On synów i córki. Tylko te dzieci zostały w inny sposób zrodzone – w duchu i w prawdzie. Bóg wybrał nas przed założeniem świata, abyśmy byli święci i nienaganni przed obliczem Jego w miłości. Ci którzy zostali wybrani, zostali też uświęceni. Bóg swoją łaską, miłosierdziem i wielką chwałą otacza ludzi, którzy chcą Mu służyć.

My, ludzie żyjący na tej ziemi, mamy ważne zadanie do wykonania. Musimy w realny sposób odzyskać panowanie nad ziemią. Bóg posłał Jezusa, swojego Syna, aby stał się zwykłym człowiekiem, zrodzonym z kobiety. Stanął na tej ziemi, aby wyratować ludzi, którzy wpadli w grzech i umarli duchowo. Uczestniczymy w szczególnym Bożym dziele, musimy powiedzieć, że w Bogu jest świętość i Jego stworzenie musi przebywać w świętości Bożej. Jeśli nie nauczymy się żyć tak, aby Boża świętość miała miejsce w nas, nie nadajemy się do Bożego Królestwa. W Objawieniu Jana jest powiedziane o 1000 letnim królestwie, w czasie którego szatan zostaje związany i nie ma go na świecie. Po upływie określonego czasu szatan musi zostać wypuszczony, aby ludzie, którzy urodzili się w czasie trwania 1000 letniego królestwa mogli się opowiedzieć po stronie Boga lub szatana. Dzisiaj żyjemy w takich czasach, że musimy pokazać Bogu, komu chcemy służyć, co wybieramy z tego co mówi Bóg, czy akceptujemy to, czy wkładamy wysiłek.

Ludzie używani przez Boga w szczególny sposób wiele poświęcili w swoim życiu i przeszli przez wielkie problemy. Niejeden człowiek staje przed Bogiem, woła, modli się, pości i dochodzi do pewnego momentu, kiedy Bóg pyta, czy jest gotowy zapłacić cenę. Człowiek, kiedy dowiaduje się, jaka jest to cena, często rezygnuje, wycofuje się i mówi, że jednak wolałby działać w mniejszy sposób. Bóg takich ludzi też używa, ale niewielu jest, którzy chcą wejść w potężne Boże działanie.

Musimy uporządkować swoje życie. Można powymieniać, czego nie powinniśmy robić. Kiedy dochodzi do panowania nad myślami, że muszą być one czyste, to ludzie mówią: kto zapanuje nad myślami? Bóg dał nam władzę do tego, możemy zatrzymać nasze myśli.

Żeby wejść do Królestwa Bożego potrzebujemy wiary, że Jezus zmarł za każdy nasz grzech. Jak wchodzimy do Królestwa Niebios to tam potrzebujemy uczynków, aby Bóg mógł nas zakwalifikować do jakiejś grupy. Musimy przyłożyć się do zdobywania dobrych uczynków w imieniu Jezusa.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Kazanie z dnia 06.07.2014 r. – Pastor Piotr Bronowicki

Kazanie z dnia 6 lipca 2014 r. – głoszący Pastor Piotr Bronowicki

Księga proroka Ezechiela:

Rozdział 10, wersety 1-22.

Ołtarz to najważniejszy element składający się na Świątynię Bożą. Arka Przymierza to symbol przymierza Boga z ludźmi. To samo stało się w nowy sposób w Jezusie Chrystusie, który przyszedł na tę ziemię. On stał się łącznikiem między Bogiem a ludźmi i wiemy, że jest to jedyny pośrednik.

Musimy tak postępować, jako dzieci Boże, tak wnikać w Słowo, tak doszukiwać się Bożych prawd, aby wreszcie między nami pojawiła się chwała Boża. To jest najważniejsze jeśli chodzi o kościół. Kościoły na ziemi są różne. Kościoły, w których jest Chwała Pańska są miejscem, w którym ludzie szukają Bożego ratunku.

Izraelici, by pojawiła się Chwała Pańska, czynili wszystko jak nakazał Pan. Mojżesz był na górze, zobaczył, jak w niebie wszystko wygląda i przekazał to osobom, które posiadały zdolności, aby wykonać te rzeczy. Arka musiała być wykonana dokładnie tak, jak powiedział to Bóg. Pan dał zmysł artystyczny ludziom potrzebny do wykonania tego wszystkiego.

W Świątyni Bożej ważną rolę pełnili cherubowie. Chwała Pańska nie zstępowała dopóki nie było cherubów. Cała najważniejsza rzecz, która dotyczyła Boga, to składanie Mu hołdu, uwielbienia i chwały. I to zadanie mają właśnie cherubowie. To cherubowie mają za zadanie wprowadzić wszystkie istoty, które są w niebie, w chwałę Bożą. Cherubowie mają cztery twarze: byka oznacza, że dana jest moc, człowieka oznacza mądrość, twarz lwa mówi o odwadze i twarz lecącego orła mówi o posłannictwie.

Jak to jest możliwe, aby stworzenie Boże, które było blisko Boga, mogło coś przeciwko Niemu pomyśleć? Jak to możliwe, aby cherub stał się szatanem? Bóg powiedział: ja mojej chwały nie oddam nikomu. A jeśli ktoś będzie próbował wziąć? Zostanie odrzucony, potępiony. Dokładnie to stało się z szatanem. Ten cherub był wyjątkowo piękny, wspaniały, miał ozdoby, jakich nie miał żaden inny anioł. I pomyślał o tym, żeby postawić swój tron nad tronem Boga. Aby się wywyższyć. I w ten sposób został wytracony i zrzucony na ziemię.

Księga Izajasza 66 rozdział, werset 2: Przecież to wszystko moja ręka uczyniła tak, że to wszystko powstało – mówi Pan. Lecz Ja patrzę na tego, który jest pokorny i przygnębiony na duchu i który z drżeniem odnosi się do mojego słowa. Bóg powiedział wyraźnie, aby przekazać to ludziom, że patrzy na tych, którzy są pokorni. Na tych, którzy są pokorni i przygnębieni na duchu. Przygnębienie na duchu oznacza zatroskanie o duchowe rzeczy, myślenie o zbawieniu całego miasta i okolicznych terenów.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Kazanie z dnia 04.07.2014 r. – Pastor Krzysztof Michaluk

Kazanie z dnia 4 lipca 2014 r. – głoszący Pastor Krzysztof Michaluk

Ewangelia św. Łukasza:

Rozdział 18, wersety 35-43.

Ewangelia św. Mateusza:

Rozdział 15, wersety 21-28.

Każdy z nas ma swój własny świat, świat w którym żyje. Pewnymi rzeczami z tego świata dzielimy się z innymi ludźmi, inne sprawy są znane tylko nam. Żyjąc w tym świecie, najczęściej jest tak, że nie jest nam dobrze, są sprawy o których niektórzy wiedzą, inni nie, ale zawsze zdajemy sobie sprawę z naszych problemów, słabości, grzechów. Gdy poznajemy Boga, wszystkie rzeczy stają się ostrzejsze, bardziej wyraźne, a Duch Święty przekonuje nas o grzechu, sprawiedliwości i sądzie. Każdy z nas ma takie rzeczy, które chciałby zmienić, ale nie zawsze to wychodzi. Każdy z nas potrzebuje pomocy w sprawie, z którą nie jest w stanie sobie sam poradzić. Jest to taki cierń w naszym życiu, który nam przeszkadza.

W Ewangelii Jana czytamy o ślepcu, który pragnął być uzdrowiony. Słyszał o Jezusie i gdy dowiedział się, że Chrystus nadchodzi, wiara i nadzieja poderwały go z miejsca. Coś się w nim zadziało. Wołał głośniej i głośniej do Jezusa. Ludzie go gromili, uciszali, ale on wciąż krzyczał i wierzył, miał przekonanie, że coś może się wydarzyć, że Jezus ma moc, by go uzdrowić. Jezus go słyszał. Doskonale wiedział, czego ten człowiek pragnie. Był zdeterminowany i szukał Bożego ratunku. Jezus jest rozwiązaniem każdego problemu i Jego ręka nie jest za krótka by wciąż nam pomagać. Nasze problemy czasem mogą się wydawać niezbyt duże, ale w czymś nam przeszkadzają, hamują rozwój. Jezus jest rozwiązaniem na te problemy. Musimy odrzucić wszelki wstyd, zniechęcenie, swoją dumę i opinię innych, a swoje troski oddać Jezusowi.

W Ewangelii Mateusza czytamy o niewiaście, która wiedziała, że Jezus jest jej ratunkiem, to On może jej pomóc. Nie poddała się, bo wierzyła, że to jej ratunek. Przyszła, wołała, szukała i znalazła. Bóg jest cudowny. Na pewno wiele razy doświadczyliśmy tego, że wołaliśmy do Boga i rzeczy się działy bardzo szybko, innym razem musieliśmy wołać wiele dni. Uświęcajmy się. Szkoda marnować czas na coś innego. Bóg wie o wszystkich naszych sprawach.

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.

Kazanie z dnia 29.06.2014 r. – Pastor Piotr Bronowicki

Kazanie z dn. 29 czerwca 2014 t. – głoszący Pastor Piotr Bronowicki

Druga Księga Mojżeszowa:

Rozdział 40, wersety 1-38.

Objawienie św. Jana:

Rozdział 11, wersety 1-2.

W Objawieniu Jana wyraźnie jest powiedziane, że teren przed świątynią nie był wliczany. Jeśli ktoś znajdował się na tym terenie nie był wliczany do tego, aby się znajdować w Królestwie Bożym. To miejsce, w którym wchodzimy na teren świątynny, to jest przyjęcie chrztu i umożliwienie znajdowania się w pobliżu Namiotu Zgromadzenia jako człowiek nawrócony. Bożym planem nie jest samo zbawienie człowieka, ale to, aby człowiek został zbawiony i znalazł się w niebie.

Chwała Pańska zstąpiła dopiero wtedy, kiedy wszystkie rzeczy zostały wypełnione do samego końca. Jezus przyszedł, aby zbawić człowieka, został przybity do krzyża, umarł na krzyżu i został złożony do grobu. Ale to nie koniec. Wszedł do piekła, wydobył jeńców, wziął klucze do śmierci i piekła, wyszedł z grobu i zmartwychwstał. Wszystko ma swoje miejsce i porządek. Bogu się tak upodobało, aby człowiek został zbawiony i to jest początek. Słowo Boże nieustannie mówi o uświęcaniu. Człowiek zbawiony musi coś robić, a szatan przeciwstawia się temu, że ludzie po zbawieni u chcą w jakiś sposób działać. To jest bardzo ważne, aby człowiek był w Przybytku Bożym, a nie na zewnątrz.

Bożym celem jest to, aby kościół Jezusa Chrystusa był otwarty na Boże działanie i działanie Ducha Świętego. Bóg chce, aby na kościół zstępowała Jego chwała, a chwała zstąpi kiedy będziemy się uświęcać. Zbawienie otwiera nam do tego drogę. Można zostać zbawionym i uświęcać się, ale też można zostać zbawionym i się nie uświęcać, jednak to nie podoba się Bogu. Każdy z nas grzeszy, ale nie możemy w grzechu trwać. Mamy orędownika w niebie, Jezusa Chrystusa, a Słowo Boże mówi, że błogosławieni ci, którzy piorą swoje szaty w krwi barankowej. Jeśli zgrzeszyliśmy, to pokutujmy, bo bez dbania o uświęcenie nie ma możliwości wejścia do Królestwa Bożego. Nikt, kto się nie oczyszcza nie ujrzy Pana.

Jeśli pozwolimy działać Duchowi Świętemu w naszym życiu i pozwolimy, aby Słowo Boże miało wpływ na nasze życie, to będzie wszystko się zmieniało, będzie widać w nas przygotowanie do wejścia do Królestwa Bożego.